Μάικο

Η Μάικο κι ο μπαμπάς της σε μια σχέση μοναδική απολαμβάνουν στις μεγάλες βόλτες τους στους κήπους το παιχνίδι και τη διασκέδαση. Κινούνται σε κόσμους ονειρικούς όπου τίποτα δεν είναι ανέφικτο, κόσμους που αποδίδει εξαιρετικά η Άρτεμις Πρόβου. Και μόλις στην τελευταία σελίδα καταλαβαίνουμε ότι η Μάικο κινείται με αμαξίδιο. Ένα εξαιρετικό βιβλίο που δε μιλά για την αναπηρία, αλλά για το πώς δεν πρέπει να εμποδίζονται από τίποτα τα παιδιά με οποιαδήποτε «ειδική ανάγκη» και δεξιότητα. Ένα βιβλίο μάθημα ζωής, συνύπαρξης, σεβασμού και κατανόησης. Αξίζει αφού αποκαλυφθεί πώς κινείται η Μάικο να ξαναδιαβάσουμε το βιβλίο από την αρχή και να δούμε πώς κάνει τη δυσκολία δύναμη και απολαμβάνει τη ζωή. Άσκηση ενσυναίσθησης, πρέπει να διαβαστεί από όλους. Β. Ηλιόπουλος

Μέσα στην καθημερινότητά μου,
ζω ανάμεσα στο πραγματικό και το ονειρικό.
Προσπαθώ κάποιες φορές να περάσω
από ό,τι μπορώ σε ό,τι θέλω.
Φαντάζομαι, μεταμορφώνομαι...
Κι αυτό πολλές φορές είναι παρηγορητικό,
μου δίνει κουράγιο και τελικά με δυναμώνει.
Η παραδοχή του ανέφικτου γίνεται έτσι απελευθερωτική, διασκεδαστική, απροβλημάτιστη, παιδική.
Όπως το παιχνίδι της Μάικο στις μεγάλες, μεγάλες βόλτες της.